Medyanın Ukalası

"ARTIK KRAL BENİM ULAN!.. HEPİNİZ KÖPEKLERİMSİNİZ!.. " ANADOLU'DAN GELEN EZİK OĞLANIN MEDYADAKİ HİKAYESİ!..

ANADOLU´DAN GELEN EZİK OĞLANIN MEDYADAKİ HİKAYESİ


Haftanın bu son gününde size; eziklik, alt sınıf kompleksi ve zavallılıkla döşeli bir hırs ve yükselme hikayesi anlatmak istiyorum...


Medya aleminde benzerine sıklıkla rastlanan bir alt kademeden geliş ve hain hamlelerle zirveye oynayış hikayesinin içindeki aczi anlatmak...


Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde; Anadolu´nun bir kentinde yaşayan, çirkin bir oğlan varmış...


Daha doğuştan beynine yükselmesi ve sınıf atlaması gerektiği kaktırılan bu oğlan, diğerlerinden bir adım öne geçmek için çalışmanın yanında her türlü kötülüğü yapmanın da hak olduğunu sanırmış...


Yolu küçük kentinden İstanbul´un büyük üniversitelerinden birine düştüğünde yaşadığı bodrum katında hayallerini süsleyen tek düşünce de buymuş işte; "Yükseleceğim, ünlü olacağım ve bu yolda herkesi ezeceğim; en yakınımdakini bile!"


Ezik oğlan, kötülüğün yansıdığı çirkin yüzüyle medya alemine girivermiş sonra bir biçimde; eş dost yardımıyla ve bin bir hileyle...





Eş-dost yardımıyla yanaşma olduğu mecrada, önce en yakınındakinin ayağını kaydırıp bir üste, oradan da bir üste sıçramış...


Ama o kadar hızlı oluyormuş ki her şey; çalıştığı yerdeki herkes bu çirkin ezik oğlanın bir boklar yediğini konuşup duruyormuş...


Ama nasılsa, ellerinde bir delil yokmuş...


Aslında ezik oğlan, üstlerine bin bir yalanla fişteklediği kendisinden iyi rakiplerinin bir bir eziyormuş kafasını; hepsini canından bezdirip işten ayrılmak zorunda bırakıyormuş.


Bu taktiği neredeyse üç yıl uygulayıp o mecrada çalışan bir tek doğru düzgün adam bırakmadığında ise amacına ulaşmış...


Sonunda çalıştığı kurumun yazı işleri müdürü koltuğundaymış...


Ama çirkin ve ezik oğlanı bu tatmin etmiyormuş; o, daha fazlasını, fazlasını ve fazlasını istiyor, fazlasını aldığını düşündükçe erekte oluyormuş...


Sonunda, kendisini o mecraya sokan yayın yönetmenini de herkesin ağzını açık bırakan bir hamleyle koltuğundan ederek, çirkinliği yüzünden hor görüldüğü çocukluk ve ilk gençlik düşlerini süsleyen kral koltuğuna oturmuş ezik oğlan...


"Artık kral benim ulan!" diyormuş...


"Hepiniz köpeklerimsiniz!"


Ve köpek gibi davranıyormuş herkese...


Üstündekileri yağlayıp kıçlarında kuyruk olurken, altındakileri ve bilhassa da kendisinden yetenekli olanları ezdikçe eziyormuş...


Zaman içinde bu ezik oğlanla çalışmak herkes için bir işkence halini almış...


Çünkü ezik oğlan, oturduğu "kral" koltuğuna rağmen doymuyor; altında çalışanların başarılarının da üstüne yatarak kesesini doldurmaya devam ediyormuş.


Herkese hakaret etmeyi ve haddini aşmayı kendine hak sayan bu meymenetsiz kardeşimiz, kısa süre sonra çalıştığı mecra için etrafındaki tüm arkadaşlarına yüksek teliflerle iş yaptırmaya başlamış...


Bağlı olduğu kurumun her ay yayın yönetmenlerine verdiği pirim bütçesindense, kimin faydalandığı bir türlü belli değilmiş...


Zira ezik oğlan, bu bütçeyi de iç ediyormuş...


Bedava tatiller ve hediyelerle cebini doldururken, kendine de telif yazmayı ihmal etmiyormuş.


Gel zaman git zaman, çalıştığı kurumun gazetesinde de yer bulmuş kendine ezik oğlan...


Artık gazetede de yazıyormuş...


Ünlü arkadaşlar edinmiş; hikayesini herkese farklı farklı anlatıp kendini muhteşem bir adam gibi göstermiş, insanlara seri yalanlar söylemiş ve neticesinde yalancıların kazandığı medya aleminde sarsılmaz bir yer bulmuş kendine...


Ancak yolu burada bitmemiş...


Bir sonraki hedefi; en tepeymiş...


Peki, oraya varmış mı?


Arkası yarın...


Şimdi bu oğlan kim diye soruyorsunuz, değil mi? Size anlatacağımı sanıyorsunuz ve eminim ki bu hikayeyi okuduktan sonra birden fazla opsiyon belirdi aklınızda...


Bunu neden yazdım biliyor musunuz?


Aklınızda beliren o birden fazla ismi görüp, geldiğimiz noktanın perişanlığının farkına varın diye...


Aramızda Anadolu´dan gelen ne çok ezik oğlan varmış, değil mi?


Akıl almaz bir biçimde hızla yükselen ve geldikleri noktaya bir türlü anlam veremediğimiz ne çok isim varmış...


Benim kahramanım, onlardan biri sadece...


Belki de en çirkini...


Ama hepsi bir değil mi neticede?


Hepsi aynı, kalbi ve ruhu çirkin, ezik oğlanlar değil mi?


Anadolu´dan gelmenin verdiği eziklikle, İstanbul´daki herkesi ezip geçmek isteyen, ezik oğlanlarla dolu değil mi etrafımız?


Bunun hangisi olduğundan kime ne...


Etrafınızdaki ezik oğlanlara karşı tetikte olduğunuz; onlara asla acımadığınız ve gördüğünüz yerde tez elden etrafınızdan uzaklaştırdığınız günler geçirmeniz dileğiyle...


Zira nedir biliyor musunuz?


Dünyanın en korkulacak insanları, en zavallı ve en ezik görünenleridir...


Çünkü içimizde yarattıkları acıma duygusuna teslim olmuşken biz, onlar altımızdaki sandalyeyi, sinsice çekip ona gönül rahatlığıyla kurulurken; yüzümüze bakıp pişkin pişkin: "Arkanı kollasaydın aga!" demekten de çekinmezler...


Alt sınıfın şerri beladır...


Onlar, hiç birimizde olmayan bir yükselme kompleksiyle doludur...


Ve maalesef biz, vicdanlarımıza teslim olmuşken, onların hiç insafı yoktur; çünkü hayat onlara zaten bizden kötü davranmış ve ne doğru düzgün bir tip ne de aile vermiştir...


Ben hayatta iki şeyden korkarım; birincisi ezik ve zavallı görünen, ikincisi çirkin insanlardan!


Kötülük bu iki tipten gelir ve cehenneme giden yolun taşları iyi niyetle döşelidir...


Unutmayın!


Ezik oğlan bir gün gelip hayatınızı sizden çalabilir!


MEDYANIN UKALASI


"Bir konuda ukala olmak, her konuda ahkam kesmekten iyidir... "medyaninukalasi@gmail.com


http://twitter.com/medyaninukalasi