Medyanın Ukalası

CÜNEYT ÖZDEMİR´İ BEDEVİYE ÇEVİREN ŞEY NE? NEDEN BU KADAR MUTSUZ? MEDYANIN UKALASI YAZIYOR!..

Dün gece Akaretlerde dev bir sokak partisi vardı biliyorsunuz...


En azından oradan geçmişseniz görmüşsünüzdür...


Ben ve medyanın diğer çeşitli ajanları da bu özel parti için oradaydık.


Her şey çok keyifliydi Allah için...


Işık seli, birbirinin üzerine çıka çıka eğlenen "elit" insanlar -Elit olmayanın maçası o A+ ortama girmeyi yemezdi-...


Oyuncular, şarkıcılar, bıdıcılar cıdıcılar...


Herkeşler oradaydı...


Ancak o kalabalığın içinden siyah paltosuyla "Gotham City"e inermiş gibi Al Jamal Badawi´nin önüne inen bir isim vardı ki...


Görülmeye değerdi.


Hava ayaz mı ayazdı ve Cüneyt Özdemir´in elleri ceplerindeydi...


Bir türkü tutturup tutturmadığını duyamadım zira ortam çok sesliydi...


Kaşları yine çatılmış, burnunun üzerinde birleşerek alnına yayılan bir martıyı andırmıştı...


Kızgın mıydı yoksa normal modundamıydı bilemedim.


Zira bunca yıldır rastlaşırız, ben kendisini hiç mutlu göremedim.


Yanında Nefise yoktu...


Kendisinden yaşça geçkin bir arkadaşıyla iştirak etmişti partiye...


Yalnızdı, bitkindi, mutsuzdu...


Al Jamal Badawi´nin önünde, az evvel devenin durduğu çadırın önündeki bir banka çöküverdi, düşünceliydi...


Haline efkarlandım...


Yanına gidip bu da geçer demek istedim ama hemen vazgeçtim...


Sonra bu sabah Twitter´ı açıtım ve acı gerçekle yüzleştim...


Cüneyt´i bu kadar bitiren şeyin ne olduğunu anladım!


Meğerse Ece Vahapoğlu Cüneyt´i aramış ve bir konferansı beraber sunmak için teklif götürmüş...


Cüneyt de boş mu bulunmuş artık bilmem, bu zeytin dalını kabul etmiş, "Tamam" demiş...


Meğerse dün gece, aldığı bu kararın ikirciğinde düşünceliymiş...


Kendini Badawi´nin önündeki banka atı atıvermesi ve başının öne düşmesi bundanmış.


Ama bilinmez; belki çok önemli bir hayır işi içindir bu konferans...


Belki arada hatırı kırılmayacak ahbaplar vardır.


Zira değil cismine, Twitine bile tahammül edemediği bir kadınla neden aynı sahnede bulunmayı kabul etsin ki Cüneyt Özdemir?


Bu arada Ece Vahapoğlu, kurtarma turlarına devam ediyor...


Bu akşam (dün) Hülya Avşar´ın konuğuymuş, sevenlerine duyurmuş...


Hayat çok garip, insanı bir uçtan bir uca sürüklemeye muktedir; birinin kurtarma yazılıları ya da sözlüleri, diğerini ikircikte bırakabiliyor.


İnsan, insafıyla mantığının arasına sıkışıp kalabiliyor.


İnsan, doğru kararla yanlış kararın arasında gidip gelebiliyor...


Geçen gün Vedat Özdemiroğlu´nun facebook´una yazdığı gibi; "Zıt kavramların arasında incecik bir çizgi olmak zorunda mı?"


Kesinlikle zorunda...


Görüyoruz ki, iyilikle kötülüğün,


Merhamet ve insafsızlığın,


Vicdan ve vicdansızlığın,


Prestij ve müptezelliğin arasında çok ince çizgiler var...


Ayağınızı öyle denk almanız gerekiyor ki, şu medya "jungle"ında yem olmayın...


Sadece medyada da değil, özel hayat da artık "jungle drums" sesleriyle yıkanan, balçık ve kokuşmuş bir hale geldi...


Gözler üzerinizde olmasın diye, kenarda durmak mı?


Kendini ortaya atıp, ben varım demek mi?


Birisi, size hiçlikte hissettirebilir...


Diğerinin sunduğu bütünlük hissiyse gelip geçicidir.


İşte en acı verici yanı da budur işin; göz önündeyken, gözden düşmek.


Bunu hiç tatmadıysanız, hayat size güzeldir.


Şöhret keyiflidir; ancak 40 yaşından sonra...


Bunu da bir kenara yazın; 40´ından önce gelen şöhreti kaybetme korkusu, çok daha büyük olur her zaman.


Acil not!!!:





"Ece Vahapoğlu aradı. "Bir organizasyon var ilgilenir misin?" dedi. "Olabilir" dedim. Kendisinden hiç bahsetmedi. Şahsınızda ilan edeyim. Ece V. ile hiçbir organizasyonu sunmayı düşünmedim ve düşünmüyorum. Bu yaptığı da çok ucuz olmuş. Zira bana beraber sunacağımızdan bahsetmediği gibi sonra kendisini takip etmediğim halde twitter'a yalan yalnış aksettirmiş. Böyle ucuz Ece numaralarını anlamadım, anlayamıyorum da!" 



Ben konuya açıklık getireyim o zaman;


Ece Vahapoğlu, yalan söyleme konusundaki performansını, kendisini acımasızca eleştiren insanlar üzerinde bile fütursuzca kullanabiliyor...


Korkmuyor.


O kadar inanıyor ki yalanlarına...


Yalan söylemek onu korkutmuyor.


Ece Vahapoğlu herkese sürtünerek, sırnaşarak, sürtündüğü herkesi "etki" alanına alabileceğine, hazır ola getirebileceğine inanıyor...


O tıs tıs tıslayan diline, ucuz yalanlarına kanarlar sanıyor.


Oysa düştükçe düşüyorsun Ece.


Üstelik seni boğazına kadar battığın o çukurdan, Cüneyt´in ve Ahmet´in de kurtarmaya gücü yetmeyecek...


Daha ne kadar düşeceksin Ece?


Müptezellik duvarına daha ne kadar çarpıp çarpıp geri döneceksin?


Söylesene...


Bu pis yalanlar nereye taşıyacak seni?


Kim tutacak solaryumda kararmış kemikten mükellef ellerini?


Çakma sarı saçlarına kim itibar edecek?


Sana kim saygı duyacak bu saatten sonra?


Kendini batırdın; bari mesleğin onurunu batırma!


Edebinle çekil köşene ve sus!


Söz gümüşse, sükut altındır çakma barbim! 



Cüneyt´e gelince... Belki, o gece Al Jamal Badawi´nin kapısında onu çökerten bu değildi... Belki başka karanlık düşünceler süslemişti beynini, benliğini kuşatıp, onu otağın önüne atmıştı. Ama sanırım düşündükçe, Ece´nin rahatsız ediciliğinin kendine dokunup durması, bulandırıyordur midesini. Gecesini karartıyor, eğlenceden uzak bir Batman gibi siyah paltosuyla inmesine yol açıyordur şehrin kalbine...


En cafcaflı  caddelerinde bile, sünepeliğin ve sahteliğin hüküm sürdüğü, kıçını açanın kıçıyla yürüyebileceğini sandığı, bu "Gotham-ist City"e! 



Yarın yokum...   Bu yazıyla idare ederseniz, beni saadet baloncuklarına gömersiniz!


Keyifli hafta sonları!


MEDYANIN UKALASI


"Bir konuda ukala olabilmek, her konuda ahkam kesmekten iyidir!"


medyaninukalasi@gmail.com


http://twitter.com/medyaninukalasi